"Maar ik heb helemaal geen traumatische jeugd gehad..."

"Wat is er toch mis met mij?" 

 

Een sensitieve moeder zit tegenover mij in de stoel en we bespreken waar haar bijna constant aanwezige gevoel van spanning vandaan kan komen. Ze vertelt dat ze goed contact heeft met haar ouders en een fijne jeugd heeft gehad. Er zijn wel een paar situaties die ze nog goed kan navertellen en waarbij ze het gevoel van spanning dat ze toen had, gelijk weer ervoer. Ze vertelt over die situaties dat haar ouders dan heel liefdevol en luchtig reageerden. Bijvoorbeeld die keer dat ze haar ouders wat kwijtgeraakt in een drukke winkelstraat. Ze kan het zo weer voor zich zien en voelen hoe bang ze was tussen al die mensen die ze niet kende. Haar ouders reageerden rustig en liefdevol toen ze haar weer vonden. Er is dus eigenlijk niks waardoor ze zoveel spanning hoeft te hebben. Want, zo zegt ze zelf: “Ik heb niks traumatisch meegemaakt. Ik heb een liefdevolle jeugd gehad.” 

Ze kan, door wat zij zich herinnert, wel beredeneren dat deze situatie niet onveilig was. Het is immers goed afgelopen. Echter heeft haar brein, op het moment van controleverlies, de bijbehorende stressfysiologie al opgeslagen. 

Ons brein schakelt op momenten van controleverlies over naar vechten-vluchten-bevriezen. Ons mensenbrein word uitgeschakeld en het reptielen- en zoogdierenbrein nemen het over. De fysiologische reactie van ons lijf, wordt samen met details van de zintuiglijke waarnemingen die op dat moment je brein binnenkomen, opgeslagen. 


Wanneer we denken aan traumatische ervaringen, kunnen we ons vaak goed voorstellen dat ons brein zo werkt. Stel, iemand is betrokken geweest bij een ernstig ongeluk waarbij politie, ambulance en brandweer ter plaatse kwamen. Dan kunnen we ons wel voorstellen dat het geluid van loeiende sirenes later een stressreactie kan blijven veroorzaken. 

Dat is hoe wij met ons mensenbrein betekenis geven aan het woord ‘trauma’. Ons brein maakt echter geen onderscheid in hóe ernstig of traumatisch een ervaring geweest is en reageert op momenten van controleverlies (groot óf klein) hetzelfde: het mensenbrein uitschakelen en overschakelen naar het reptielen- en zoogdierenbrein. Of het nu gaat om een verkeersongeval of bijvoorbeeld het kwijtraken van je ouders in een winkelstraat. 

Zo kan het zo zijn, dat een sensitieve vrouw de gedachte heeft, dat ze niet tegen druktes kan en dat zij, in deze drukke decembermaand, de winkelstraat liever vermijdt. Wat er eigenlijk aan de hand is, is dat de winkelstraat, veel onbekende mensen om zich heen en het geluid van pratende mensen bij haar een stressreactie veroorzaakt, omdat deze details samen met de stressfysiologie in haar brein opgeslagen liggen. 

Door inzet van Brein Regie Methode, kunnen momenten van controleverlies, worden opgespoord en de lading eraf gehaald. 

Zo kan het zijn, dat een sensitieve vrouw ineens opmerkt dat ze door een drukke winkelstraat loopt en alleen maar bezig is met de boodschappen die ze wil halen. Ze heeft niet eens gemerkt dat er zo veel andere mensen om haar heen lopen. De lading is eraf gehaald.