De Brein Regie Methode is geschikt voor mensen die bepaalde gedachten of patronen graag willen veranderen, maar merken dat ze (na een tijdje) toch in dezelfde valkuil stappen. 
Alles wat je nodig hebt is de wil om het probleem nú aan te pakken en zelfreflectie. Als je wel weet wát je wilt veranderen, maar dit lukt niet, help ik je graag verder. 

Veel therapieën en technieken zijn erop gericht om jouw gedachten en patronen te veranderen. Door positieve of helpende gedachten in te zetten bijvoorbeeld. Dit lukt soms wel, maar daar moet je heel hard voor werken. Ook gebeurt er soms iets waardoor die nare gedachten toch ineens weer in je hoofd zitten. Dit komt doordat het onderliggende nare gevoel (de stressfysiologie) dan nog niet is opgeruimd. Dat ligt opgeslagen in je brein. Tijdens de dieptesessies waar ik mee werk, ruimen we dat onderliggende gevoel op. Dan lukt het je daarna wél om de verandering in gang te zetten. 

Ons brein slaat gedurende de dag allerlei data op. Dingen die je ziet, hoort, ruikt, proeft en voelt. 

Helaas lukt het ons brein in stressvolle situaties niet altijd goed om de beelden, geluiden, geuren én negatieve gevoelens die bij zo'n situatie horen, goed op te slaan. Dit zorgt ervoor dat die negatieve gevoelens, op momenten waarop het eigenlijk niet nodig is, de kop opsteken. 
Door al je zintuigen in te zetten en door de vraagtechniek die ik toepas kun je tijdens een sessie het moment opzoeken waarin dat negatieve gevoel is ontstaan. Je geeft je brein de kans op het gevoel alsnog juist op te slaan, op de plek waar het hoort. 

Ons brein reageert met vechten, vluchten en bevriezen in situaties die door het reptielenbrein en emotiecentrum (amygdala) als onveilig worden gezien. Dit kán een grote traumatische ervaring (of meerdere) zijn. Met behulp van de methode spoor je dan het exacte moment op waarop jouw brein in deze overlevingsstand is gegaan. 
Het is lang niet altijd een grote traumatische ervaring die voor de blokkade gezorgd heeft. Als kind maken we bijvoorbeeld regelmatige situaties mee die op dat moment angst kunnen oproepen. Bijvoorbeeld als jij je ouders even kwijt bent in het winkelcentrum, of als je naar het ziekenhuis moet om je amandelen te laten knippen. Later, met meer levenservaring, bestempel je zo'n situatie misschien niet als traumatisch. Op het moment zelf, kan het echter wel als onveilig of beangstigend hebben gevoeld. 

Ik kan me goed voorstellen dat je nog vragen hebt over de methode. Het klinkt misschien ook te mooi om waar te zijn: Blijvend verlost zijn van je belemmeringen. 
Als je graag meer uitleg wilt of vragen hebt, mag je altijd mailen, appen of bellen.