Een vol hoofd, veel rust nodig hebben, mij snel schuldig voelen tegenover anderen... dat hoort bij mij.

Of toch niet? 

Een paar jaar geleden dacht ik echt dat ik moest leren omgaan met de klachten die ik ervoer. Ik moest mezelf gewoon strenger toespreken, oefenen met het 'minder druk maken om dingen' en leren gelukkig te zijn. Anderen konden dat toch ook? 

Ik voelde mij vaak onbegrepen, anders, en loste dit op door mij te vergelijken met anderen en mij hier aan, aan te passen. Ook lette ik goed op de mimiek van anderen. Probeerde ik hun stemming te peilen. Ook in mijn werk als leerkracht deed ik dit. Slopend was het.  
Ik heb jaren mijn hoofd boven water kunnen houden. Totdat ik moeder werd en ik ook deze rol zo perfect en in vergelijking met anderen wilde uitvoeren. Uiteindelijk kwam ik thuis te zitten met een burn-out. 

En nu? Nu is 'omgaan met de klachten' verandert in 'genieten van de krachten.' Met mijn 16 jaar ervaring als leerkracht in het basisonderwijs, weet ik al als geen ander hoe kinderen al op jonge leeftijd last kunnen hebben van hun sensitiviteit en trucjes gaan bedenken om hiermee om te gaan. De volwassenen die ik bij Take Delete tref, merken op dat zij 'altijd al zo geweest zijn' en zij als kind zich al snel schuldig voelden of bang waren iets fout te doen. 

Het is mijn missie om alle sensitieve vrouwen die worstelen met het idee dat er 'iets mis is' te laten ervaren dat dit alles behalve waar is. Het kan écht anders.